Gedachtenhuis

Je bouwt, of je wilt of niet, onophoudelijk een gedachtenhuis en daar woon je in.

Geen enkele gedachte is vergeefs of nutteloos. Ook negatieve gedachten zijn niet zinloos. Omdat je erin leeft, vormen ze jouw individuele weg naar waarheid, jouw eigen expressie van een universele behoefte aan liefde.

Zelfs in apathie of complete chaos zul je niet kunnen ontsnappen aan je verantwoordelijkheid voor wat je denkt, accepteert of afwijst. Ook zelfmoord zal je verlangen naar onvoorwaardelijke liefde niet kunnen doden.

We zouden niet zo hopeloos onhandig zijn in de omgang met onze geest, als we in het reine zouden komen met onze diep verborgen gevoelens van schuld. Alle krankzinnigheid en hysterie wordt ingegeven door schuld. Alle methoden om dit te ‘genezen’ of te ‘overwinnen’ zijn gebaseerd op diezelfde schuld en houden dus de oorzaak in stand.

Schuld is de grond van alle waanzin in het aards bestaan, maar de verlossing zit vanaf het begin ingebakken in de geest die dit waanidee koestert. Een dromer die achtervolgd wordt in zijn eigen nachtmerrie, is geen moment werkelijk in gevaar.

Als de dromer de verantwoordelijkheid voor zijn gedachten accepteert, kan hij opnieuw kiezen welke bron hij voor zijn gedachten wil gebruiken: de illusie van ego of de geest van God, de absolute werkelijkheid. Die keuze voor waarheid kan ik maken door simpelweg vergeving te accepteren voor mijzelf.

Stan